خلاقیت - قدرت - ایده24 سپتامبر, 2020

ما آدم‌های بدی نبودیم فقط می‌ترسیدیم…

ما خسته بودیم

برای همین یک‌نفس می‌دویدیم

تا خودمان را برسانیم به جاودانگی

_آن خانۀ پر اتاق_

و جیرجیرهای ابدیِ تاریکی

ما عاشقِ هیچکدام از این مردها نبودیم

فقط می‌ترسیدیم

و به دریا نمی‌رسیدیم

ما خسته بودیم

برای همین یک‌نفس می‌دویدیم

تا به پاسخ‌هایی ساده‌تر رسیده باشیم

به اینکه بهتر است

آب‌هایی بمانیم در تُنگ

تنگ‌هایی بمانیم بی‌آب

مگر چقدر می‌شود

به یک ماهیِ راهی

دل‌ خوش کرد؟

ما آدم‌های بدی نبودیم

فقط می‌ترسیدیم

و ملخ‌هایی می‌شدیم

که هجوم می‌بردیم به مزرعه‌ها

هجوم می‌بردیم به قداست بی‌لک میوه‌ها

هجوم می‌بردیم به ژتون‌های غذا

هجوم می‌بردیم به باجه‌های بانک

آیا عدالت همین نیست؟

وقتی هیچکس صدایت را نمی‌شنود